Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
ilikepigs
Ja jestem dziewczyną zagubioną w przestrzeni, dziewczyną, która znika, blednie i wtapia się coraz głębiej i głębiej w tło. Pewnego dnia nagle odejdę, jak kot, ale sztuczne ciepło mojego uśmiechu, błazeńskie wygięcie ust, jakie widuję się u bardzo smutnych ludzi lub złoczyńców w filmach Disneya, pozostanie, ironiczne memento. To ja jestem dziewczyną, która wydaje się tak roziskrzona i pełna życia,a która wkrótce odejdzie. Kiedy spojrzysz na to zdjęcie ponownie, już mnie na nim nie będzie, zapewniam cię. Zostanę wymazana z historii, jak zdrajca w Związku Radzieckim. Ponieważ z każdym dniem czuję się bardziej niewidzialna, każdym dniem pokrywa mnie głębsza ciemność, płachty, płachty ciemności, które mnie duszą w zabójczym letnim słońcu. Już go  nawet  nie widzę, ale czyje, jak pali mi skórę.
— Wurtzel Elizabeth - Kraina Prozaca
Reposted fromiamlosingmyselfff iamlosingmyselfff viacytaty cytaty

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl